Pokuta - recenzja mangi "Gdy zapłaczą cykady" #8

Jiro Suzuki, Karin Suzuragi, Ryukishi07, Yoshiki Tonogai, Yutori Houjyou
„Gdy zapłaczą cykady Tom 8 - Księga pokuty cz. 2”
Ocena recenzenta
4.25/5
Ocena użytkowników
brak (0 głosów)
Część druga księgi pokuty, stanowiąca zarazem już ósmy tom z serii „Cykad”, jak przystało na księgę odpowiedzi, przedstawia czytelnikowi kolejną dawkę wyjaśnień i nowego spojrzenia na znane już wydarzenia z „Księgi uprowadzenia przez demony”. Jednakże, co najważniejsze w tym tomie, czytelnik zaznajomiony z serią od razu spostrzeże jego inną, głębszą i niezaprzeczalnie przełomową wymowę. Bowiem kontynuowany tutaj wątek Reny Ryuuguu, jej tajemnic i problemów, kończy się w niespotykany jak dotąd, bezkrwawy sposób.

Rena coraz bardziej popada w paranoję na punkcie rzekomo żyjących w ciałach mieszkańców Hinamizawy pasożytach, którą zapoczątkował zeszyt pani Takano z zapiskami dotyczącymi jej własnych przypuszczeń. Notatki te, w połączeniu z miejscową legendą o Czcigodnym Oyashiro, zdają się idealnie współgrać z dziwnymi zdarzeniami dziejącymi się w Hinamizawie jak również z samą Reną i jej historią. Wciągnięty w to wszystko Keiichi, początkowo daje się przekonać tej teorii, próbuje na własną rękę zdobyć jak najwięcej informacji aby pomóc Renie i zapobiec tragedii. Jednakże w toku tego śledztwa odkrywa coraz więcej luk, niedomówień, pomyłek i kłamstw zarówno samej pani Takano jak i Reny, przez które jego przyjaciółka popada w coraz głębszy obłęd.

Te wszystkie wydarzenia mogłyby zapewne zakończyć się w sposób doskonale znany dla tej serii: parę trupów, mnóstwo krwi i rozdrapane gardła, jednakże tu właśnie następuje przełom. W tomie tym dostajemy bowiem zarówno ciekawe rozwinięcie postaci Riki, jak i świadomość samego Keiichiego odnośnie popełnianych przez niego w poprzednim życiu zbrodni. Czytelnicy doskonale zdają sobie sprawę z pewnego rodzaju zapętlenia czasu w Hinamizawie, które skutkuje ciągłym przeżywaniem od nowa lata w 1983 roku i wszystkich towarzyszących temu tragedii. Jednakże z postaci świadoma tego w jakiś sposób jest tylko mała Rika Furude, która od czasu do czasu wspomni o nieuniknionym losie bohaterów i bezsensownych próbach zmienienia czegokolwiek. W tym tomie zdaje się być ona jednak jeszcze bardziej pesymistycznie nastawiona, widzimy scenę, gdy popijając wino z lampki obserwuje pełnię księżyca i rozmawia z niewidoczną dla czytelnika „irytującą istotą” o nadchodzącym końcu „tego” świata. Później, podczas rozmowy z Reną wyjawia, iż od stu lat tkwi w ciele Riki, oraz że wiele razy próbowała ratować ten świat, lecz już ją to zmęczyło. Dodatkowo Keiichi, który w pewnym momencie zdał sobie sprawę, że w innym życiu i w innym czasie, znajdował się w takiej samej sytuacji jak Rena, lecz dał się pochłonąć szaleństwu i doprowadził do tragedii, a teraz wyciągając z tego wnioski próbuje jej pomóc, stanowi całkowity ewenement w tej serii.

Wszystkie przedstawione wydarzenia zmierzały do ostatniej, kulminacyjnej sceny, podczas której zaślepiona teorią spiskową Rena, dosłownie przejmuje kontrolę nad całą szkołą w Hinamizawie i bierze za zakładników wszystkich tamtejszych uczniów. Podczas gdy nad wszystkimi wisi groźba bomby zegarowej, która potrafiłaby doszczętnie zmieść z powierzchni ziemi cały budynek szkoły, Keiichi za wszelką cenę stara się zapobiec rozlewowi krwi. Przeciwstawia się nie tylko Renie, ale przede wszystkim losowi, staczając ostateczną walkę z przyjaciółką na dachu szkoły. Koniec końców Rena poddaje się, dzieci zostały uratowane, przyjaźń pomiędzy bohaterami wygrała i nikt nie zginął… A przynajmniej tak by się mogło wydawać, że przyjaciele wreszcie przerwali pechową pętlę czasu, gdyby nie epilog sprowadzający czytelnika na ziemię.

Całościowo Księga pokuty jest niewątpliwie ciekawie napisaną, przełomową i trzymającą w napięciu historią, od której czytelnik może spokojnie oczekiwać odpowiedzi na rodzące się dotychczas pytania. Wyraźnie czuć, że od tego momentu historia bohaterów jak i samej Hinamizawy zaczyna nabierać tego tak bardzo wyczekiwanego sensu, a na ich dotychczasowe wybory i działania można spojrzeć nieco inaczej. Pod względem graficznym tomik ten stoi na bardzo dobrym poziomie, charakterystyczne modele postaci i ich emocje, miejsca i klimat są oddane w stu procentach prawidłowo, od początku czuć poważniejszy klimat przedstawianej historii. Dopiero tradycyjne ostatnie strony przynoszą czytelnikowi dobrze już znane gagi z zajęć klubowych i żartobliwą wersję wydarzeń. Księga pokuty jest więc obowiązkową pozycją dla wszystkich tych, którzy są już zaznajomieni z serią „Gdy zapłaczą cykady”, bowiem jej główne założenia i przesłanie trafi właśnie do nich, a nowicjuszom może jedynie sprawić kłopoty w zrozumieniu i w czerpaniu przyjemności z dalszego poznawania tajemnicy Klątwy Czcigodnego Oyashiro.
KOMENTARZE (0) Zaloguj się aby dodać komentarz. Nie masz konta? Zarejestruj się!
Nie ma jeszcze żadnych komentarzy.

Copyright © 2004-2017 Bestiariusz.pl. Wszelkie prawa do treści, grafiki oraz zdjęć dostępnych na stronie są zastrzeżone na rzecz Bestiariusz.pl lub odpowiednio na rzecz podmiotów, których materiały są udostępnianie na podstawie współpracy z Bestiariusz.pl.

Teraz jest 23 paź 2017, 17:59 — Strefa czasowa: UTC + 1
Engine: NERV 4.0 BETA
Warunki użytkowaniaPolityka prywatnościUsuń ciasteczka